Wilde golven breien
arrow_drop_up arrow_drop_down

Af en toe wordt er door mij nog wel eens “wild gebreid”. Soms op verzoek.

Eind augustus was ik op vakantie in Frankrijk, aan de kust. Het is een plek waar we vaker komen en we zijn inmiddels goed bevriend met de eigenaren.

De vorige keer dat we er waren had ik een verzoek gekregen: of ik iets wilde maken voor om “de totem”. Die totem is een paal van de overkapping waarin tegenwoordig een buitenkeuken annex barbecueplaats is, voor gemeenschappelijk gebruik. Die overkapping wordt aangekleed met allerlei spullen die gevonden worden op het strand, door de eigenaren en ook door de gasten. Zelf loop ik ook altijd te struinen op het strand, op zoek naar haaientanden. Die vind ik nooit, maar wel andere dingen, zoals schelpen, mooie stenen en stukken touw of visnetten. En ook ik heb al eens wat aan die totem gehangen.

Toen ik mijn handwerktas in ging pakken met vakantiewerkjes, dacht ik weer terug aan het verzoek en pakte wat restbollen nylonachtig garen in. Eerder had ik daar zo’n boodschappennetje van gehaakt en dat netje doet het nog steeds prima.

In de “Breibijbels” zocht ik wat toepasselijke steken en ik ben vast begonnen met golven breien. Ik gebruikte “Deinende kanten ribbels” uit de Nieuwe Breibijbel (steek 183), alleen heb ik alles wat averecht moet volgens het boek recht gebreid. Dat kan net zo goed!

In eerste instantie wilde ik twee kleuren afwisselen, maar dat vond ik uiteindelijk toch niet mooi. De tweede steek, een soort van schelpjes, vond ik ook niet zo’n geslaagde combinatie bij de golven.

Geheel in stijl met de andere versieringen van de “totem” besloot ik dingen die ik op het strand vond in het breiwerk te verwerken. Ik heb bewust naar schelpjes en stenen gezocht met gaatjes erin. Touwtjes en stukjes visnet zijn ook heel geschikt.

Ik heb m’n garen opgebreid en toen alle steken afgehecht. Jammer dat dat gewoon een rechte rand geeft! Ik was al enthousiast over deze steek om te gebruiken in een sjaal! Dat zou nog wel kunnen, da zou ik twee helften breien en die in ‘t midden van de sjaal aan elkaar zetten. Ik vind namelijk die golvende rand een rachtig uiteinde voor een sjaal!

Ik heb toen nog wat veren door het breiwerk “geregen” en nog wat dikkere stukken touw vastgezet. Sowieso heb ik alles nog even extra vastgezet met een draadje.

Uiteindelijk heb ik het om een deel van de totem vastgezet, met naald en draad en kijk eens hoe het past in het grote geheel:

De eigenaren vonden het een mooie toevoeging. Ik verwacht dat het wel een tijd blijft zitten, al zal het wel veranderen onder invloed van het weer. Dat past wel bij dit project!

Het was leuk om te maken en het zou ook een hele leuke wandhanger in huis kunnen zijn!

Heb je ook wel eens iets “wilds” gebreid of gehaakt?

Deze blog is met veel plezier geschreven door

Akkelien Smink

Volg je mij al?

https://debreimeisjes.blogspot.com/

En dat kan ook via

Liefs van De Breimeisjes!

Over de schrijver
Hallo, mijn naam is Akkelien Smink. Ik ben getrouwd (in 1991) en moeder van een zoon (2000) en wij wonen in Friesland. Zelf ben ik geboren in 1965 en ik heb dan ook handwerkles gehad op de lagere school, zoals dat toen heette. Ook leerde ik wel eens wat mijn moeder en haar moeder. Handwerken heb ik altijd leuk gevonden en ging als een rode draad mee door alle opleidingen die ik volgde. Op de HAVO koos ik textiele werkvormen als examenvak en op de pedagogische akademie haalde ik alle aantekeningen, ook die voor handwerken. Natuurlijk zijn er jaren geweest dat ik nauwelijks een haak- of breipen aanraakte en toch pakte ik regelmatig de draad en wat naalden weer op. Sinds een aantal jaren haak en brei ik er weer vrolijk op los, vaak samen met vriendin Lydia en zo ontstonden De Breimeisjes. Die naam klopt niet helemaal, maar klinkt wel lekker. Er kwam een website en later een blog, om te laten zien wat we allemaal maken. Dat is meer “mijn ding”, vooral het bijhouden van de blog (debreimeisjes.blogspot.nl) vind ik erg leuk. Zonder Lydia was het vast niet eens ontstaan, dus blijft het De Breimeisjes. Nog steeds hebben Lydia en ik regelmatig “club”, dat wil zeggen: we drinken koffie/thee, nemen daar wat lekkers bij, kletsen heel wat af en ondertussen zijn we aan het haken of breien. Altijd weer inspirerend!
Door

"Hanneke"

op 28 September 2020

Niet wildgebreid, maar een tijdje terug breide ik eindelijk met al die jarenlang verzamelde plastic netjes van sinaasappels (rood), perssinaasappels (groen), oranje (van mandarijnen?) een enkel paars of blauw netje (uien?). Dat werd heel leuk!

Akkelien
Door

Akkelien

op 15 October 2020

Wat ontzettend leuk! En lekker kleurrijk ook!

Reactie plaatsen