Van een duim en van wanten weten
Van een duim en van wanten weten

Wanten, het is er de tijd voor. Tijdens m’n dagelijks wandelingen ben ik vaak blij dat ik wanten bij me heb. Het zijn gekochte exemplaren en ze bevallen me prima.
Kort geleden zag ik op social media een heel leuk setje van gebreide mittens. Mittens is het Engelse woord voor wanten en het ging in dit geval om een patroon voor vingerloze wanten. In het Fries heten ze “mofkes”, dat vind ik ook wel een heel leuk woord.
Ik was op slag verliefd op de kleuren en ik trakteerde mezelf op dat mooie pakketje. Het was zo in het begin van deze lockdown. Een cadeautje voor mezelf en leuk voor de winkel waar ik het bij kocht.

Het is een patroon met wat uitdagingen, dat vind ik altijd wel leuk. Zo leer je weer wat nieuws! En in het patroon zijn linkjes vermeld naar filmpjes met uitleg over de bijzondere delen. De muizentandjes had ik wel eens eerder gebreid. De Letse vlecht lukte prima na het kijken van zo’n filmpje. En eigenwijs als ik ben, heb ik het gebreid met 5 sokkennaaldjes, in plaats van met een rondbreinaald.

Toch stond er nog iets in dat mij heel vreemd en lastig leek.
Ik citeer:
“Voor de duim brei je over 13 steken met restgaren. Zet deze steken weer op de linkernaald en brei ze vervolgens met de kleur als hiervoor.”

Dat gedeelte, daar kon ik me nog wel een voorstelling van maken en ik ben het gewoon voorbij geschoten zonder het vast te leggen op foto’s. Dus nog even een stukje gebreid om dit ook hier te laten zien.

Ik brei deze mittens/mofkes met wol (Knoll Supersoft) en als restdraadje heb ik met opzet een katoenen restdraadje gekozen. Voor de foto koos ik een opvallende lichte kleur.

Later volgt, ik citeer weer:
“Voor de duim neem je aan de onderkant, de hoeken en de bovenkant de steken op (28 steken). Haal het restgaren weg en brei verder volgens het telpatrooon van de duim”.

Dit heb ik gedaan met Pippi’s uitspraak in gedachten: “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”.
Je ziet op de volgende foto’s dat ik 2 naalden door de steken heb “geregen”, steeds 1 draadje van elk v’tje.

Daarna heb ik het restdraadje verwijderd, steek voor steek eruit getrokken, met behulp van een naald. Af en toe kun je wel een stukje afknippen, het gaat veel makkelijker met een kort draadje. Zo komt er een opening voor de duim.
Vervolgens heb ik de steken verdeeld over 4 naalden en direct aan elke zijkant 1 extra steek opgenomen. Zo kom ik op de 28 steken van het patroon.

En dan kun je de duim “gewoon” verder breien, volgens het patroon:

Het is een leuke techniek vind ik, makkelijker dan ik vooraf dacht. En de duim is zo heel mooi naadloos aan de want gebreid. Mijn “mofkes” zijn bijna klaar, ik laat ze zeker zien in m’n eigen blog en op social media.

Dit is vast voor meerdere dingen te gebruiken. Dat vind ik het leuke aan nieuwe dingen leren: het inspireert altijd weer tot wat anders.
Houd jij ook van dit soort uitdagingen?

Deze blog is met veel plezier geschreven door

Akkelien Smink

Volg je mij al?
https://debreimeisjes.blogspot.com/

En dat kan ook via
Facebook: @debreimeisjes
Instagram:
Liefs van De Breimeisjes!

Over de schrijver
Hallo, mijn naam is Akkelien Smink. Ik ben getrouwd (in 1991) en moeder van een zoon (2000) en wij wonen in Friesland. Zelf ben ik geboren in 1965 en ik heb dan ook handwerkles gehad op de lagere school, zoals dat toen heette. Ook leerde ik wel eens wat mijn moeder en haar moeder. Handwerken heb ik altijd leuk gevonden en ging als een rode draad mee door alle opleidingen die ik volgde. Op de HAVO koos ik textiele werkvormen als examenvak en op de pedagogische akademie haalde ik alle aantekeningen, ook die voor handwerken. Natuurlijk zijn er jaren geweest dat ik nauwelijks een haak- of breipen aanraakte en toch pakte ik regelmatig de draad en wat naalden weer op. Sinds een aantal jaren haak en brei ik er weer vrolijk op los, vaak samen met vriendin Lydia en zo ontstonden De Breimeisjes. Die naam klopt niet helemaal, maar klinkt wel lekker. Er kwam een website en later een blog, om te laten zien wat we allemaal maken. Dat is meer “mijn ding”, vooral het bijhouden van de blog (debreimeisjes.blogspot.nl) vind ik erg leuk. Zonder Lydia was het vast niet eens ontstaan, dus blijft het De Breimeisjes. Nog steeds hebben Lydia en ik regelmatig “club”, dat wil zeggen: we drinken koffie/thee, nemen daar wat lekkers bij, kletsen heel wat af en ondertussen zijn we aan het haken of breien. Altijd weer inspirerend!
Reactie plaatsen

Wil jij als eerste onze nieuwste blogs lezen?

Schrijf je dan nu in....🧶

Your information is safe with us
arrow_drop_up arrow_drop_down