Ik wil je kussen! haak je aan?
arrow_drop_up arrow_drop_down

Ik wil je kussen! haak je aan?

Een kus, dat was zoiets normaals. Met anderhalve meter afstand is dat heel anders geworden. Op Facebook las ik een bericht van Haak je aan? Haken is verbinden! Dit is de Facebookgroep die ook De Grootste Gehaakte Deken van de Wereld organiseerde in 2018. Ze hebben nu wat nieuws bedacht. Ik citeer een stukje van het bericht: “Vaak mis je pas iets als het er niet meer is of als het niet meer kan. Zoiets simpels als bij elkaar op bezoek gaan, elkaar even vastpakken of elkaar een kus geven. Dat kan nu niet meer. Sommige mensen voelen zich daardoor extra alleen en eenzaam. Daar gaan we wat aan doen! We gaan samen “kus”sens maken van grannysquares! Samen maken we van die grannysquares een kussen. Dat is niet alleen het reultaat van onze verbinding, maar ook het steuntje in de rug dat veel mensen nu nodig hebben. Je kunt het kussen voor jezelf houden om jezelf op te fleuren of weggeven aan iemand die een kussen gebruikt om te rusten of als steuntje in de rug. Het kan natuurlijk ook bedoeld zijn als “figuurlijke”kus die je anders fysiek had gegeven!” Het inspireerde me en ik ging aan de haak: Ik heb allemaal groene en blauwachtige bolletjes uit mijn voorraad verzameld en met deze mooie mix ben ik een grannysquare gaan haken. Ik neem aan dat je weet hoe dat moet. Voor de zekerheid heb ik even gekeken en vond een uitleg van een van mijn blogcollega’s, kijk hier maar eens. Ik haak ze een heel klein beetje anders, ik begin namelijk altijd met een magische ring en ik heb steeds 3 lossen op de hoeken. Maar dat kan je zelf uitproberen, wat voor jou het beste werkt. Grannysquares zijn perfect om lekker gedachteloos mee bezig te zijn. Ik wisselde bij elke toer van kleur, maar dat hoeft natuurlijk niet. Je kunt ze ook van 1 kleur maken, of meerdere toeren per kleur, net wat je zelf graag wilt. Ik vond nog een kussentje dat ik als vulkussen heb gebruikt. Er zat al een hoesje om, in een bijpassende kleur. Ik heb het even gewassen, dan is ‘t weer lekker fris. Ik heb twee grannysquares gehaakt. Je moet ze een beetje kleiner maken dan het kussen is, zodat het er mooi strak omheen komt. Als het wat ruimer is, dan wordt het lang zo mooi niet, heb ik ontdekt. Ik heb ze aan elkaar gehaakt met vasten. Ik heb van beide squares steeds het achterste lusje gepakt (1). Een mooi strak randje is ‘t geworden (3). Bij (2) zie je de binnenkant. De laatste kant haakte ik dicht terwijl het vulkussen er al in zit (4). Een extra foto om het randje te laten zien: Het kussen is ook heel erg leuk op onze eigen loungebank: Ik heb het gemaakt voor mijn moeder, voor moederdag. Symbool voor alle kussen die ik haar nu niet kan geven. Een kussen voor in het prieel, het plekje in de tuin waar mijn ouders zo graag zitten. En wat was het leuk om dit te haken! Ik heb eigenlijk best zin om nog meer van dit soort kussens te maken, gezellig voor op de loungebank of voor op de houten bankjes van de picknicktafel. En met grannysquares kan je ook een pracht van een deken maken, ook heerlijk voor op die loungebank! Wil je meer weten van het initiatief van Haak je aan? Haken is verbinden!, kijk dan op hun Facebookpagina  Voor wie haak jij een kussen? Deze blog is met veel plezier geschreven door Akkelien Smink Volg je mij al? https://debreimeisjes.blogspot.com/ En dat kan ook via Facebook: @debreimeisjes Instagram: @debreimeisjes Liefs van De Breimeisjes!
Over de schrijver
Hallo, mijn naam is Akkelien Smink. Ik ben getrouwd (in 1991) en moeder van een zoon (2000) en wij wonen in Friesland. Zelf ben ik geboren in 1965 en ik heb dan ook handwerkles gehad op de lagere school, zoals dat toen heette. Ook leerde ik wel eens wat mijn moeder en haar moeder. Handwerken heb ik altijd leuk gevonden en ging als een rode draad mee door alle opleidingen die ik volgde. Op de HAVO koos ik textiele werkvormen als examenvak en op de pedagogische akademie haalde ik alle aantekeningen, ook die voor handwerken. Natuurlijk zijn er jaren geweest dat ik nauwelijks een haak- of breipen aanraakte en toch pakte ik regelmatig de draad en wat naalden weer op. Sinds een aantal jaren haak en brei ik er weer vrolijk op los, vaak samen met vriendin Lydia en zo ontstonden De Breimeisjes. Die naam klopt niet helemaal, maar klinkt wel lekker. Er kwam een website en later een blog, om te laten zien wat we allemaal maken. Dat is meer “mijn ding”, vooral het bijhouden van de blog (debreimeisjes.blogspot.nl) vind ik erg leuk. Zonder Lydia was het vast niet eens ontstaan, dus blijft het De Breimeisjes. Nog steeds hebben Lydia en ik regelmatig “club”, dat wil zeggen: we drinken koffie/thee, nemen daar wat lekkers bij, kletsen heel wat af en ondertussen zijn we aan het haken of breien. Altijd weer inspirerend!
Reactie plaatsen